Charlotte Nelen (AIG) en Gijs Fijen (project-manager) zijn vanaf januari 2026 werkzaam in het ziekenhuis, ter overbrugging van het zwangerschapsverlof van Suzanne & Willem. Hier werken zij samen met Grace Bambe.
Sinds een aantal maanden zijn wij met veel plezier werkzaam in Kabanga, een plek die onze verwachtingen heeft overtroffen. De afgelopen maanden hebben wij de taken en projecten van Suzanne en Willem overgenomen, en ook zelf een aantal mooie projecten opgezet.
Gijs is verantwoordelijk voor het overgrote deel van de AFAS projecten, en gelukkig kunnen we zeggen dat daar grote stappen in zijn gezet. Want hoewel dingen hier niet altijd volgens schema verlopen, zijn er een aantal belangrijke projecten (zo goed als) afgerond. Zo vindt aankomend weekend de officiële opening van de nieuwe ziekenhuis ingang plaats, zijn de staff houses in gebruik genomen en is de nieuwe werkplaats ook in een record tempo uit de grond gestampt. Voor sommige projecten was wat geduld nodig. Zo hadden we bijvoorbeeld niet ingecalculeerd dat je voordat je de grond kan aanstampen en bestraten, het in ieder geval drie achtereenvolgende dagen niet mag regenen. Best lastig, midden in het regenseizoen.
Ook kregen we de laatste maanden te maken met wat tegenslagen, die de nodige impact hadden op het ziekenhuis. Het ziekenhuis draait momenteel deels op zonne-energie, en het plan is om dit uit te breiden met een nieuwe lading zonnepanelen. We kwamen er echter achter dat de transformatorruimte van het ziekenhuis dusdanig verouderd was, dat een groot deel van de energie die we opwekten eigenlijk meteen verloren ging. Ook zorgde de onregelmatige stroomtoevoer ervoor dat medische apparatuur sneller beschadigd raakte. De afgelopen twee weken stonden dan ook in het teken van het upgraden van deze ruimte. Een team uit Dar es Salaam werkte samen met Evance, onze lokale elektricien, de afgelopen dagen, avonden en weekenden hard om het hele systeem te vervangen, en dat op zo’n manier dat de rest van het ziekenhuis daar geen hinder van zou ondervinden. Met succes, want de transformatorruimte ziet er weer uit alsof hij uit deze eeuw komt!
Een nog groter probleem was het watertekort waar het ziekenhuis de afgelopen maanden regelmatig mee te kampen had. Zelfs in het regenseizoen kwam het voor dat er enkele uren geen water uit de kranen kwam. Dat terwijl water natuurlijk essentieel is voor veilige zorg. De twee waterputten van het ziekenhuis zijn niet altijd in staat om voldoende water te leveren, een technisch verhaal dat o.a. met grondwaterstromen te maken heeft. Er is dus een nieuwe waterput nodig, maar ook ons uit de jaren ’50 daterende gietijzeren waterleiding netwerk is nodig aan vervanging toe. Voor dit laatste heeft Gijs een succesvolle fundraiser gestart. We verwachten dan ook op korte termijn van start te kunnen gaan met dit project.
Gijs met Ezekiel, de aannemer die de werkplaats heeft gebouwd en nu het diagnostisch centrum gaat bouwen
Charlotte is vooral werkzaam op de verloskunde afdeling, waar zij samen met een lokale collega de zwangerenzorg draaiende houdt. Dat is hard werken, want de afgelopen weken is het bijzonder druk op de afdeling. Naast haar klinische taken is zij ook nauw betrokken bij verschillende verbeterprojecten in het ziekenhuis. Zo zal er het komende jaar een verbouwing en reorganisatie van de spoedeisende hulp plaatsvinden. Hoewel de verbouwing nog moet beginnen, wordt er achter de schermen al druk nagedacht over bouwtekeningen, de nieuwe inrichting, benodigdheden en de implementatie van een triage systeem. Dit alles gebeurt samen met het lokale projectteam en de Kabanga Hospital Foundation.
Het spoedeisende hulp project team
Een ander leuk nieuwtje is dat Charlotte samen met lokale collega’s een medisch artikel heeft geschreven dat recent gepubliceerd is in een internationaal tijdschrift. Tijdens een van de eerste keizersneden die ze in Kabanga uitvoerde trof ze namelijk wel iets heel bijzonders aan. Bij het openen van de buik bleken de baby en de placenta zich namelijk niet in, maar buiten de baarmoeder te bevinden. Ze troffen een voldragen zwangerschap die vastgehecht zat op de eileider. Iets wat zo zeldzaam is, dat geen enkele andere voldragen zwangerschap beschreven is waarbij moeder én kind het overleefd hebben.
Helaas zit ons avontuur er over een aantal weken alweer op en zullen wij de ‘Kabanga family’ met pijn in ons hart gaan verlaten. De afgelopen maanden zijn we hier met open armen ontvangen en hebben allebei een bak aan ervaring opgedaan. Ook zullen we het dorpse leven en de prachtige omgeving gaan missen. Het was bijzonder om samen in zo’n setting te mogen werken en we zijn dan ook erg dankbaar voor de kans die Tweega Medica, Suzanne en Willem ons hebben gegeven.
