Sofieke Hofman (AIG) en Arjen Zijderveld (docent en theoloog) zijn sinds oktober 2025 uitgezonden naar Mangochi District Hospital. Hier werken zij samen met Bente. Hun uitzending is mogelijk geworden door grote donaties van Stichting Aqua Baiulus en Stichting Proficere. Tweega Medica is beide stichtingen hier uiteraard zeer dankbaar voor.
Na iets meer dan een half jaar in Mangochi beginnen we ons steeds meer thuis te voelen. Er zijn inmiddels drie verjaardagen gevierd, we hebben gezaaid in onze moestuin (en zelfs een beetje geoogst) en we hadden onze eerste lekke band. Gelukkig wist Arjen nog waar het gereedschap lag, zat het reservewiel handig achterop, en was het gelukkig niet te heet en regende het niet.
We zijn aan het einde van het regenseizoen. Januari was opvallend droog, maar in maart viel er een aantal dagen zoveel regen dat wegen overstroomden en zowel de rivier als het meer buiten hun oevers traden. Om de hoek bij ons stond het water dertig centimeter hoog in de straat; verderop liepen huizen vol. Dat maakte het voor mensen die medische hulp nodig hadden moeilijk om het ziekenhuis te bereiken. Maar ook voor veel personeel was het lastig, of zelfs onmogelijk, om te komen werken. Met een klein team hebben we de opgenomen kinderen toch kunnen nakijken.
Een ondergelopen straat in Mangochi
Het dagelijkse werk in het ziekenhuis is uitdagend door een wisselend tekort aan middelen, zoals medicijnen, stroom, papier en brandstof. De sterk gestegen kosten en tekorten van brandstof hebben een grote impact op ons dagelijks werk; brandstof is in Mangochi soms simpelweg niet te krijgen. Concreet heeft dit invloed op de bevoorrading van bijvoorbeeld de bloedbank en de mogelijkheid om een ambulance te laten rijden.
Veel van deze factoren liggen buiten mijn invloed. Maar dat maakt me juist meer gemotiveerd om te investeren in wat ik wél kan beïnvloeden: goede training in triage en behandeling, zodat zorgverleners op het juiste moment de juiste beslissingen nemen. Die trainingen wisselen theorie af met scenario’s, en vooral die scenario’s zijn ook gewoon leuk. Tegelijkertijd leren we onze artsen in opleiding tot Family Medicine specialist om die trainingen zelf te geven, zodat ze dit straks meenemen naar het ziekenhuis waar ze in de toekomst werken.
Naast de trainingen waren er ook examens in Mangochi. De drie kandidaten (halverwege en aan het einde van de specialisatie) deden een schriftelijk examen én een praktijkexamen met zo’n vijftien stations. Dat kan van alles zijn: een gesprek over een ernstige diagnose met een acteur als patiënt, een operatieve ingreep voordoen op een stuk darm van een geit, of de eerste opvang van een traumapatiënt demonstreren. Elk station heeft twee examinatoren. Omdat ons lokale team daarvoor niet groot genoeg is, kwamen opleiders ook vanuit andere opleidingsplaatsen. Het was leuk en mooi hoe dit samen werd neergezet.
De vijftien station voor de examens
En over samenwerking gesproken: vorige week hadden we met ons team in Mangochi een heidag. Na een periode waarin we vooral individueel hadden gewerkt, was er behoefte om samen terug te blikken: op de successen en lessen van het afgelopen jaar, op hoe het met iedereen gaat en op recente ontwikkelingen die voor veranderingen kunnen gaan zorgen. En als je in Mangochi woont, is Lake Malawi daarvoor de aangewezen plek. Even weg uit de dagelijkse omgeving, onder de bomen, met een briesje en uitzicht op het meer. We voelden ons achteraf meer verbonden met elkaar, en een stuk lichter, nu we hadden kunnen delen wat ons dwarszat of veel energie kostte. Klaar voor de volgende periode.
